Morgen mag ik meedoen

Zwemles
moest van mama
Twee keer in de week
snel uit school bij papa
achterop de fiets
Morgen mag ik meedoen

In de E-tjes speelt
mijn grote broer
Iedere zaterdagmorgen
sta ik met papa naar hem
te kijken en soms te bibberen
Morgen mag ik meedoen

Afzwemmen
mocht van meester
Potloodsprong en
door het gat
Op zaterdagmiddag met muziek
in het bad heb ik mijn diploma gekregen
Morgen mag ik meedoen

Taart en limonade
meegebracht door oma
Feest in onze achtertuin
Ik kreeg scheenbeschermers en
de goede kleur sokken
Morgen mag ik meedoen

Trainen
mee met Pieter
Ik kan al lang al kappen
en koppen doe ik ook
Van papa moet ik uitkijken
voor de verdediger z’n noppen
Morgen mag ik meedoen

Ik ga slapen
welterusten beer
Met mijn nieuwe noppenschoenen
naast mijn bed
Ze geven bijna licht
had mama in de winkel gezegd
Morgen mag ik meedoen

Een andere tak van sport

wp-image-296614031

Ik reken me graag rijk. En vandaag deed ik dat met de tijd. Het is inmiddels tien over acht en ik wil nog een #phot schrijven. Dat wordt krap.

Het voetbaltoernooi van afgelopen weekend, waarbij ik een aandeel had in de organisatie, was een succes. Een paar maanden geleden werd mij gevraagd of ik aan wilde schuiven bij vier mannen, die een nieuw evenement op de kaart willen zetten. “Om ‘een persberichtje’ en nu en dan wat teksten voor een nieuwsbrief op te stellen.”

Ik heb getwijfeld: “Kan ik dat?”

Het op eigen titel schrijven is eenmaal een andere tak van sport dan het schrijven uit naam van een organisatie. “Maar hé”, mompelde ik mezelf toe: “als je jezelf wilt ontwikkelen als schrijver, moet je ook uit je comfortabele zone durven stappen om te ervaren hoe het daarbuiten is”.

En zo kwam het, dat ik in de organisatie van een voetbaltoernooi voor ‘Jongens onder 17’ belandde.

En natuurlijk kwam er meer bij kijken dan ‘alleen een persberichtje’. (Hoe schríjf je die?!) Waarschijnlijk een logisch gevolg van het feit, dat dit de eerste editie van het toernooi was. Maar wat komt er een positieve energie vrij bij het opzetten van iets nieuws! Zeker wanneer tijdens het toernooi blijkt, dat alles loopt zoals we gedacht en gehoopt hadden, de deelnemers en hun begeleiders positief zijn over de gang van zaken, er sportieve strijd tussen de lijnen wordt gevoerd en de sfeer daarbuiten goed is.

Met de PR als hoofdtaak was ik zondag, na de prijsuitreiking en het opruimen, niet meteen klaar voor dit jaar: voor het clubblad tikte ik een kort verslag van het sportieve weekend en ik mailde een persbericht naar het plaatselijk weekblad en de regionale krant in de hoop dat zij er iets van zullen plaatsen in hun bladen.

Gelukkig hebben we de foto’s nog

De vele beelden die onze fotograaf had gemaakt zou ik vandaag nog even op facebook zetten. Klein uurtje, dacht ik. Dan ben ik rond de middag klaar en kan ik gaan bedenken welke #phot ik vandaag ga maken.

Met de kennis van nu weet ik, dat ik me niet alleen qua tijd rijk heb gerekend. Ook voor wat betreft de handigheid, die voor het knippen en plakken in social media-albums is vereist, zat ik er lelijk naast.

 

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

Moederdag 2017

 

Ze komen op de koffie
Ze komen op de thee
En in hun knappe kloffie
Prikken ze graag een vorkje mee

Tot half drie staat mama in het middelpunt
Zal het haar aan niets ontbreken
Wordt veel van alles haar van harte gegund
En wordt er voorts live slechts naar de eredivisie omgekeken

 

 

Schoolvoetbal

Net als ieder weekend
rolt deze donderdag het ‘5’-je
tussen de witte lijnen 
over het groene gras
Jongens gehuld in schooltenues,
de clubkleuren blijven in de tas.
 
De spelers, die
zaterdag na zaterdag
schouder aan schouder staan
Gaan vanavond de duels volop met elkaar aan:
Elkaars pas wordt afgesneden
tikkie breed wordt de hoogte ingewerkt
De spanning wordt 
door juichende ouders en klasgenoten
goedbedoeld versterkt.
 
Als junior jagers zijn zij op jacht
naar eeuwige roem en glorie
Deze titel voor het leven
wordt ieder jaar mooier 
in memorie
En op verjaardagen, tot in lengte van dagen
moet de verliezer zijn verlies 
als een man blijven dragen.