Je knippert met je ogen …

… en weer is er een jaar voorbij. Ik vraag me af welke verrassingen Vadertje Tijd dit nieuwe jaar uit zijn hoge hoed zal toveren. Langs welke wegen zal ik gaan? Wie of wat komt er op mijn pad, kruisen bij die ontmoeting onze wegen of trekken wij vanaf dat moment samen verder?

Veel vragen met net zo weinig antwoorden. Ik ben nieuwsgierig naar hoe kleurrijk ik 2018 kan gaan maken.

Ik zou graag leren meebewegen met het ritme van de dag. In kleine stappen lukt dat: het ‘go with the flow’-gevoel begint mondjesmaat te komen. Maar evenzo vaak trap ik nog op het gaspedaal of de rem, omdat ik denk op die manier  de regie in handen te kunnen houden. Voor zover dat mogelijk is dan, want ik heb in het afgelopen jaar in mijn omgeving opnieuw gezien dat nog steeds niemand (een download van) het programmaboekje van het Grootste Concert op zak heeft.

Omdat er, daar waar een wil is, ook altijd een weg is, stap ik op Route 2018 achter het stuur. Zodat ik zelf richting én kleur kan geven aan míjn nieuwe jaar.

Wel, niet, wel … Het knipperlicht zal overuren draaien.

 

 

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.

 

Advertentie

Voor later

Telkens wanneer een nieuw jaar
zich als een onbeschreven blad aandient
neem ik me stellig voor alle dagen
intens te gaan beleven
en alles te onthouden
Voor later

‘Zalig zijn de onwetenden’
maar al snel wisten we slechter
en lang niet van de hoed en de rand
wat een ellende
wat een verdriet
ging heel de wereld rond
menig volk wilde zijn zin doordrijven
Voor later

Nieuws sloeg in als een bom
op avontuur, zoekend
naar idealen of een veilige haven
zijn velen het leven ontnomen
door geweld, ziekte en armoe
Niets meer
Voor later

‘Onze’ sporters stegen boven zichzelf uit
gaven het grauwe 2014 een oranje gloed
We gingen massaal met hun successen aan de haal
en onttrokken ons aan alle malaise
in een bonte polonaise
Omdat zíj eerder zoveel hadden gedaan en gelaten
Voor later

Maar weet je,
zoals Klein Orkest ons jaren terug al heeft voorgezongen,
Later is allang begonnen

De oliebollen die ik straks laat bruisen
in een pan verse olie van zonnebloemen
alsof ze dansen op De Dijk’s vulkaan,
maken we met de hele familie soldaat.
Heffen het glas op een vredig en liefdevol 2015
met hopelijk, Net als in de film
een goede afloop.
Misschien zouden we beter een Toontje Lager gaan zingen

Voor later