Leuk of niet leuk, da’s de vraag

20171031_160900

Het glazen potje heb ik een tijdje geleden beplakt met woorden die mij opvielen in onze regionale krant. Het voormalig augurken-potje doet nu dienst als pennenhouder op mijn schrijftafel.

Zodra ik opkijk van mijn papier en nadenk over mijn tekst voor een dinsdagse #phot, valt dat ene kleine woord vlak onder de rand mij op: ‘leuk’.
Ik leg meteen de link met ons bezoek in de voorbije week aan een expositie in Amstelveen. In één van de museumzalen bekeek een groepje dames zichtbaar geïnteresseerd één van de schilderijen. De kunstenares stond bij het doek en beantwoordde vragen van de dames. Zij legde hen vriendelijke en geduldig uit hoe het schilderij tot stand was gekomen. Mijn metgezel en ik luisterden op de achtergrond mee en ik vond het zowel het verhaal als het schilderij indrukwekkend. Eén van de dames verzuchtte: “Ja, ja leuk”.

Wij liepen met gefronste wenkbrauwen in stilte verder naar de volgende zaal van het museum. Daar spraken wij fluisterend over hoe dat voor een kunstenaar moet zijn. Dat het werk, waaraan zij dagen, weken, misschien wel maanden heeft gewerkt, als ‘leuk’ wordt geclassificeerd. We waren het er snel over eens dat dat niet leuk is voor een kunstenaar. Je kunt het werk mooi vinden, prachtig, indrukwekkend of lelijk. Maar leuk?

Er wordt veel leuk gevonden in de wereld (“Hoe leuk is dát?!”). Bovendien valt het mij op, sinds die middag in het museum, hoe vaak ook ikzelf het woord ‘leuk’ de ruimte in slinger. En ik moet bekennen: da’s bijna niet leuk meer.

 

Deze foto is gemaakt in het kader van de #PHOT Photo On Tuesday, een blogexperiment van Karin Ramaker. Een vrije foto-opdracht: een zelfgemaakte foto, zonder thema met of zonder begeleidende tekst, maar wel mét een titel.
Advertentie