Sores

Sinds m’n dochter in Kleine Max’ hompetent werkt, heb ik heel wat gajes over de vloer gehad. Zolang ze maar van het houtje waren, vond mijn Arie het prima. Maar vaak hield ik m’n hart vast. Ik heb van alles zien langskomen: blitskikkers, klotenklappers, dallesdekkers, kaaljakkers… Ach, ja… Koen, dat was een leukerd. Geinponem eerste klas. Maar de rest!
De ergste was Lowie, een geheimschrijver van heb ik jou daar. Geen idee van zijn schore, maar hij zat goed in de slappe was. Aangekleed gaat uit, weet je wel. Totdat bleek dat mijn meissie een blinde passagier had.
“Die bijrijder kan niet van mij zijn. Ik ben zoon van een Friese staartklok!”, jankte die miesgasser.
Eén wip, twee keer genaaid ……

Hop paardje hop

Iedere woensdagmiddag, na de zwemles, stond Rick bij het fietsenrek om hem te griepen. Hij gaf Frankie flink op z’n tokes. Al fietsend droogde Frankie zijn tranen. Het werd tijd om die plegiskop op zijn zielement te geven!
Met zijn vader keek hij naar The Godfather. Zijn moeder vond die films niks voor Frankie, maar pa zei dat zij er geen sjoege van had. De praktijken van de familie Corleone spraken tot Frankies verbeelding.

Na een kwartiertje struinen op zolder had hij gevonden wat hij zocht. Hij brak het hoofd van de stok en nam de benenwagen naar Ricks huis.

Juf werd gallish toen Rick, op donderdagochtend in de kring, vertelde dat hij op zijn hoofdkussen een paardenhoofd had gevonden.

Met deze 120w heb ik het, met nog 21 andere inzenders, tot de shortlist van de ‘schrijfwedstrijd misdaad’ geschopt. Tikkeltje trots!