Onder constructie

‘De status van uw bestelling is bijgewerkt’, mailde de klantenservice mij vandaag. Onze slaapkamer ondergaat een upgrade en een van de kersen op de klustaart is de nieuwe raambekleding. Ik haastte mij naar het winkelwarenhuis om de nieuwe gordijnen op te halen.

Met de verduisterende doeken op de achterbank gedrapeerd, reed ik als een kind zo blij verder de stad in om een sinterklaaskadootje te ruilen. Ja, de Sint was op tijd dit jaar. Afgelopen weekend bracht hij ons een bezoek en had surprises, rijmen en lekkers voor ons mee. Ik had precies gekregen wat ik wenste, maar had mij bij het invullen van mijn verlanglijstje in de afmetingen van het fotolijstje vergist.

En zo kwam ik na lange tijd weer eens in de binnenstad. Het leuke daarvan is, dat er altijd wel iets is veranderd sinds een vorig bezoek. In het pand waar eerst de bank, mijn vroegere werkgever, was gevestigd, huist nu een casino. Ook een locatie voor het grote geld, maar dan anders.

In een ander pand werd gewerkt, een beetje hoe Pietjes dat kunnen: Ik hoorde wel iets, maar zag niemand. Het enige daglicht dat het pand binnen scheen, kwam door de rechthoekige opening in de gevel. Het deed denken aan een monster met gebrekkig gebit: wel brullen maar niet bijten. “Niet lullen maar poetsen”, dachten de bouwvakkers, en zij jekkerden er lustig op los.

Met stofwolken vormden zij rookgordijnen, die uiteindelijk weer zullen neerdalen. Met stof Mila zijn de onze gemaakt, om ons te kunnen afsluiten van de soms donkere buitenwereld. En in de ochtend het heldere zonlicht weer binnen te laten.

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s